Cmentarz pupili z I w., odkryty przez polskich archeologów w leżącym nad Morzem Czerwonym starożytnym porcie Berenike, wzbudził ogromne zainteresowanie światowej opinii publicznej i naukowców. Jest jedynym znanym stanowiskiem, gdzie znajdujemy jednoznaczne dowody na bliskie relacje, również emocjonalne łączące ludzi i zwierzęta w starożytności. Badania dostarczyły ważnych danych na temat gatunków zwierząt, które ludzie zabierali na daleką placówkę: psów, kotów i małpek. W wyniku realizacji pierwszego grantu NCN, zyskaliśmy ogromny zasób danych o wyglądzie, zdrowiu, diecie i opiece nad zwierzętami do towarzystwa. Są to informacje cenne dla naukowców reprezentujących rozmaite dziedziny: archeologię, historię, zoologię, medycynę weterynaryjną i socjologię ale i ważne dla współczesnych społeczności w dobie różnych kryzysów i szczególnej potrzeby bliskich relacji, również z istotami innych gatunków. W obecnym projekcie stawiamy sobie trzy zasadnicze cele naukowe:

1. wyjaśnienie dlaczego jak dotąd nie ma analogii dla starożytnego „cmentarzyska pupili” z Berenike;
2. zdefiniowanie pojęcia „pupila” dla społeczności starożytnych a przede wszystkim –
3. sprawdzenie na ile dane archeozoologiczne mogą być przydatne w badaniach nad pojęciami wartości (materialnej i emocjonalnej) oraz tożsamości (etnicznej, kulturowej, religijnej etc.) społeczności starożytnych.